Σάββατο 23 Μαΐου 2026

Οι τσουκνίδες

 



Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλά και καταστροφικές, έως αυτοκαταστροφικές, συμπεριφορές αρκετών ανθρώπων είναι εκείνες που μέσα τους εμπεριέχουν διαχωρισμό, συνήθως αντίφαση, στην αποδοχή του ίδιου γεγονότος, της ίδιας συμπεριφοράς.

Τι θέλω να πω: Υπάρχουν άνθρωποι πού όταν κάνουν κάτι που είναι γενικά παραδεκτό - ακόμα και από τους ίδιους -  ότι είναι λάθος, προβάλλουν όλες τις δικαιολογίες που μπορεί κανείς να σκεφτεί, ώστε να μπορούν να παριστάνουν τους σωστούς μεν, αλλά θύματα καταστάσεων δε, ώστε να δικαιολογούν τις συμπεριφορές τους.

Όταν, όμως, ακριβώς το ίδιο κάνει κάποιος άλλος, ιδίως προς αυτούς, τότε θίγονται εντόνως και δεν κάνουν δεκτή κάποια αντίστοιχη δικαιολογία.

Ο πιο βέβαιος και γρήγορος τρόπος να απομακρύνεις κάποιον που λειτουργεί απέναντί σου με αυτήν την ψυχοσύνθεση είναι να προβάλεις τον εαυτό του επάνω σου.

Το να αποφεύγεις τέτοιους ανθρώπους είναι τόσο ευεργετικό όσο όταν ξεριζώνεις τις τσουκνίδες από τον κήπο σου.


Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Είμαι ο Κανένας! Ποιος είσαι εσύ; / Emily Dickinson – Μετάφραση: Μαρία Ανδρεαδέλλη


Είμαι ο Κανένας! Ποιος είσαι εσύ;

Είσαι - ο Κανένας - κι εσύ;

Τότε είμαστε δύο!

Μην πεις! θα μας εξόριζαν – αν το σκεφτείς!


Τι ζοφερό - να είσαι – Κάποιος!

Πόσο έκθετος – σαν Βατράχι -

Τ’ όνομά σου να κοάζεις – ολάκαιρο Ιούνη -

Σ’ έναν Βάλτο που θαυμάζει!



Τρίτη 5 Μαΐου 2026

Περί γνώσης


Το να μάθει κάποιος πράγματα δεν είναι εύκολο. Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο μερικοί πιστεύουν, αλλά πραγματικά δεν είναι εύκολο. Το να αποκτήσει κάποιος γνώση διαβάζοντας είναι το εύκολο μέρος της γνώσης, το πιο δύσκολο μέρος της είναι να εφαρμόσει τη γνώση και να πάρει την εμπειρία που χρειάζεται, ώστε να γίνει, όσο γίνεται, πιο σφαιρικά κατανοητή. 

Το ακόμα δυσκολότερο μέρος της γνώσης που θα πάρει κάποιος είναι η επιρροή που θα έχει αυτή καθαυτή η γνώση, μαζί με την αντίστοιχη εμπειρία, στην ψυχοσύνθεσή του, και πώς αυτή θα επηρεάσει τόσο την καθημερινότητά του όσο και την μετέπειτα πορεία του στη ζωή, σε κάθε πλευρά της ζωής του.

Η πιο δύσκολη γνώση που μπορεί κανείς να κληθεί να αφομοιώσει είναι η λειτουργία της κοινωνίας, μέσα από τις κοινωνικές ομάδες που μπορεί είτε να μελετά από κάποια απόσταση είτε να συμμετέχει σε κάποιο βαθμό. 

Το πιο καίριο σε αυτήν την έρευνα είναι η παρακολούθηση χαρακτήρων, πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, πώς ανταποκρίνονται σε προκλήσεις, πώς άλλοι εμφανίζουν ηγετικά στοιχεία, ενώ άλλοι υφέρπουν γύρω από τους προηγούμενους. 

Μερικές φορές είναι φοβερά ενδιαφέρον να δίνεις σε τέτοιους χαρακτήρες διαφορετικές προκλήσεις και να τσεκάρεις πόσο μπορούν να ελέγξουν την κατάσταση με ορθολογισμό και αν τον διαθέτουν ή να υποπέφτουν θύματα και οι ίδιοι των μικροσυμφερόντων τους. 

Είναι τρομερά συναρπαστικό να βλέπεις αθόρυβους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν προκλήσεις με υποδειγματική αξιοπρέπεια και στωικότητα, κάτι που σπάνια συμβαίνει στους πρώτους.

Ένας γνήσιος παρατηρητής, βέβαια, δεν θα ξεχάσει να συμπεριλάβει στην έρευνά του και τον εαυτό του, και πώς όλη αυτή η παρατήρηση και γνώση φθάνει μέσα του, ώστε να δει κατά πόσο όλα αυτά τον έχουν βελτιώσει ή ραγίσει. 

Συμπερασματικά, μελετώντας το σύμπαν φθάνουμε στο πάντα υποθετικό συμπέρασμα ότι υπάρχουν πολλά σύμπαντα με διαφορετικούς νόμους, ισορροπίες και αλήθειες, όσα δηλαδή είναι οι άνθρωποι ως μονάδες και ως κοινωνικές ομάδες μαζί.

Μ.Α.