Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Όψεις πένθους

Γέρικη πόλη που ανέδυες Φως

πίσω από τα κυκλάμινα

κι εκείνα έλιωναν στο βάρος της μέρας

και σκόνη μύριζε από καμένο



Τώρα το φως νυχτώνει νωρίς στις φλέβες μας

τώρα δεν υπάρχουν σκιές, ούτε υποσχέσεις

σφιχταγκαλιάστηκαν στον κόσμο του άκαου νέφους

μαθαίνοντάς μας πως να περπατάμε με το κεφάλι

σαν σκυμμένο



Φωτίζει σιωπή η λύπη απόψε

Παραμονές αγώνα

Παραμονή στην αφετηρία

Κι όλο μου δίνεις το χέρι σου πόλη

να κρατήσω την ανάσα μου και να φύγουμε

να φύγουμε απ’ του κόσμου τα όρια

καθώς εκεί καίγονται κάθε μέρα τα άνθη σου

Εκεί

στις όψεις του πένθους…