Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Απάντηση


Τα ελκυστικότερα και πιο αληθινά ποιήματα γεννιούνται και παραμένουν μέσα μας.
Εκεί ανθίζουν, εκεί μαραίνονται, εκεί πεθαίνουν.
Με μια σπάνια επιθυμία να μείνουν πάντα κρυμμένα, πάντα προσωπικά, για πάντα δικά μας.
Να, γι’ αυτό πια δεν σου γράφω.
 
 
Μ.Α.
 
 
.
 

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Τα πουλιά


Πόσο όμορφα κελαηδούν τα πουλιά
στο μήκος της ημέρας
στο τέλος της διαδρομής η αντοχή
το μεσημέρι στο χαράκωμα


Λιανά κλαδιά και κάρβουνο
στο φως που εφημερεύει
ασπίδα της νιότης
σ’ ένα περίβολο του νου

και όλα μοιάζει να έρχονται
με την ταχύτητα που θα φύγουν
ένα ακούσιο δειλινό
ένα υπόχρεο χάραμα

Τι γη φιλεύει τα παιδιά της
σπόρο απώλειας και αμοιβής;
για να έχουν τα τρένα να φεύγουν
με καπνούς δίχως επιβάτες

Τι όμορφο ν’ ακούς τα πουλιά
και ας μην κελαηδούν
αν έχουν φυτίλι στα φτερά
τα ράμφη τους κοντύλι


M.A.